του Παναγιώτη Ήφαιστου
Ακούοντας το βίντεο ή διαβάζοντας την ομιλία του πρώην προέδρου της Κύπρου Μακάριου στο Συμβούλιο Ασφαλείας στις 19 Ιουλίου 1974, αντιλαμβάνεσαι αμέσως ότι οι αντιμαχίες για αυτό το ζήτημα —με αφορμή τα 51 χρόνια μετά το πραξικόπημα και την παράνομη τουρκική εισβολή—, έχουν εκτροχιαστεί.
Εάν υπήρχε τρόπος να σηκωθεί από το μνήμα του ο Γρίβας όχι μόνο θα είχε ομολογήσει ότι ήταν λάθος λίγο πριν πεθάνει να δημιουργήσει την ΕΟΚΑβ που χουντοποιήθηκε τάχιστα, αλλά θα είχε επίσης υποστηρίξει ότι οι ύβρεις κατά του Μακαρίου για το θέμα αυτό είναι ανεύθυνες και σίγουρα ανυπόστατες. Μπορεί όπως πολλοί άλλοι, και ο Μακάριος, επειδή διέφυγε μέσα από τις σφαίρες των χουντικών και να διασώθηκε οριακά, ως προς κάποια ζητήματα να λειτουργούσε σπασμωδικά και απελπισμένα —και να είχε επίσης δεχθεί αφόρητες πιέσεις από ηγέτες άλλων κρατών που προσπαθούσαν να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους—, αλλά ως ο νόμιμος Πρόεδρος της Κύπρου και όλων των πολιτών της ήταν σταθερά προσανατολισμένος στην αποκατάσταση της Συνταγματικής τάξης και στην αναίρεση των αθέατων εφιαλτικών συμφωνιών των χουντικών (χουντικών της Αθήνας που δεν τους άξιζε να φορούν τις στολές των ενδόξων Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων).
Στην ομιλία του στις 19 Ιουλίου 1974 Πρόεδρος Μακάριος διαρκώς καλούσε το ΣΑ να αναλάβει τον ρόλο αποκατάστασης της Συνταγματικής τάξης. Στην ομιλία του ολοφάνερα και ξεκάθαρα επιχειρούσε έστω και την ύστατη στιγμή να αναλάβει το Συμβούλιο Ασφαλείας τις ευθύνες του για την αποκατάσταση της διεθνούς τάξης και της Συνταγματικής τάξης στην Κυπριακή Δημοκρατία, κάτι που αν γινόταν —αναμφίβολα δύσκολο, ιδιαίτερα με την ανυπαρξία πολιτικής ηγεσίας στην Αθήνα και Λευκωσία—, συνεπαγόταν τον τερματισμό, έστω και την τελευταία στιγμή, της μονομερούς Τουρκικής επέμβασης. Αναμφίβολα, κάποιες διατυπώσεις θα μπορούσαν να είναι συμπληρωμένες με περισσότερα επιχειρήματα και από επικοινωνιακή άποψη με πιο επεξεργασμένες θέσεις.
Προστίθεται κάτι ακόμη σημαντικό: Η αναφορά του στην πιθανότητα βιαιοτήτων και για τις δύο κοινότητες της Κύπρου ισχύει. Αυτό καταμαρτυρείται όχι μόνο από εμπειρίες του παρελθόντος αλλά και από εμπειρίες πολλών άλλων ανάλογων περιπτώσεων σε άλλες διενέξεις εντός και μεταξύ των κρατών. Οι ανθρωποκεντρικά, πολιτισμένα και δημοκρατικά σκεπτόμενοι Έλληνες διάκεινται πάντα αρνητικά στις άσκηση βίας κατά αμάχων και κατά μελών μειονοτήτων. Εξάλλου, για όσους διάβασαν ή βίωσαν τα γεγονότα της Κύπρου Μεταπολεμικά, έχουν γνώση των διχαστικών πρακτικών της Τουρκίας και της Βρετανίας, των μεθοδευμένων βιαιοτήτων κατά αμάχων με σκοπό την αναίρεση της επί αιώνες ειρηνικής συμβίωσης ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων, αλλά και των εκατέρωθεν ακροτήτων και βάρβαρων πράξεων από ιδιώτες που εκμεταλλεύονταν τις κρίσεις ακόμη και για προσωπικούς λόγους. Σκοπός λοιπόν ήταν και πάντα πρέπει να είναι ένα δημοκρατικό κυπριακό κράτος που θα διασφαλίζει τα δικαιώματα και την ζωή όλων των πολιτών και θα είναι απαλλαγμένο των συνεπειών του βρετανικού διαίρει και βασίλευε και των τουρκικών επεκτατικών σχεδίων.
Προστίθεται ότι τα τουρκικά πλοία ήταν ήδη έξω από τις ακτές της Κύπρου και η αποβίβαση στην ξηρά θα άρχιζε ανά πάσα στιγμή, κάτι που έγινε το πρωί της 20ης Ιουλίου. Ούτως ή άλλως προετοιμασία των Τούρκων και η δρομολόγηση της αποβίβασης στην ξηρά των τούρκων στρατιωτών προετοιμαζόταν για πολλές μέρες, εάν όχι πολλές εβδομάδες. Για κάθε νοήμονα είναι υβριστικό να λέγεται ότι έφτασαν εκεί λόγω … ομιλίας του Μακαρίου που ζήτησε, επαναλαμβάνεται και τονίζεται, να σταματήσουν οι έξωθεν επεμβάσεις και το ΣΑ να αναλάβει τις ευθύνες του. Έτσι, συνειδητά ή ανεπίγνωστα ή κυριαρχημένοι από ενοχικά σύνδρομα, μερικοί, θεωρούν υπεύθυνο τον Μακάριο για την τουρκική εισβολή. Απαλλάσσουν έτσι τα φασιστοειδή πρακτοράκια της Αθηναϊκής χούντας και των εγκάθετών της στην Κύπρο. Πάντως, να γίνει ξεκάθαρο ότι όσοι συμμετείχαν στην ΕΟΚΑβ δεν ήταν όλοι εγκάθετοι των χουντικών. Υπήρξαν πολλοί καλόπιστοι και αφελείς (ενδέχεται να είναι και οι περισσότεροι), οι οποίοι πίστεψαν πως με το να κάνουν πραξικόπημα θα γίνει η … ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
Εν τέλει, όλες αυτές οι συζητήσεις με εμφύλια διαίρεση Μακάριου/Γρίβα δείχνουν κάτι ακόμη: Πολλοί δεν έχουν απαλλαγεί από τα εμφύλια σύνδρομα, τις διχόνοιες γύρω από ανυπόστατες ιδεολογίες και τις χουντικές νοοτροπίες που καλλιέργησε η ξενοκρατούμενη χούντα και όχι μόνο.
Εν τέλει, όπως γράψαμε και σε πρόσφατες αναρτήσεις
α) ο Μακάριος και ο Γρίβας, οι οποίοι επί δεκαετίες υπήρξαν στενοί συνεργάτες, βρίσκονται εδώ και δεκαετίες στον τάφο τους,
β) μπορεί να έκαναν λάθη, λαθάκια και αμήχανους ελιγμούς αλλά για το πως εξελίχθηκαν τα θέματα αυτά μεταπολεμικά σχετίζονται με την ανυπαρξία αξιόπιστης Μητρόπολης του Ελληνισμού,
γ) η Αθήνα βασικά μεταπολεμικά στερείται αξιόπιστης στρατηγικής και
δ) όποιος και να ηγείται στην Λευκωσία, δεν έχει την δυνατότητα να αναπτύξει ανεξάρτητη στρατηγική όταν η Αθήνα στερείται στρατηγικής ή άγεται και φέρεται υπό συνθήκες ξενοκρατίας.
Εδώ το κρίσιμο απόσπασμα της ομιλίας του Μακαρίου στο ΣΑ στις 19 Ιουλίου 1974 που ξεκάθαρα δείχνει ότι σκοπός ήταν η ενεργοποίηση του ΣΑ που αν επιτυγχανόταν θα ακύρωνε την τουρκική αξίωση για μονομερή επέμβαση:
«Ποιώ έκκλησιν εις τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να πράξουν ό,τι δύνανται δια να θέσουν τέρμα εις την ανώμαλον κατάστασιν, η οποία εδημιουργήθη διά του πραξικοπήματος των Αθηνών. Καλώ το Συμβούλιο Ασφαλείας να χρησιμοποιήσει όλους τους τρόπους και τα εις την διάθεσίν του μέσα, ώστε η συνταγματική τάξις εν Κύπρω και τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού της Κύπρου να αποκατασταθούν άνευ καθυστερήσεως»
Υστερόγραφο για σημαντικές και ουσιαστικές πτυχές.
Όπως γράψαμε και σε άλλες παρεμβάσεις και όπως τεκμηριώνεται σε αξιόπιστες αναλύσεις ο Γρίβας είχε προτείνει στον Μακάριο να γίνει η ΕΟΚΑβ και να στραφούν κατά της χούντας των Αθηνών (είχαν προηγηθεί πολλά όπως η αποχώρηση της Μεραρχίας και «προσεγγίσεις» των χουντικών με τούρκους ηγέτες). Ο Μακάριος το θεώρησε ανέφικτο να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, ο Γρίβας προχώρησε στην δημιουργία της ΕΟΚΑβ (εξ αντικειμένου μεγάλο λάθος που οδήγησε σε εμφύλιες διαιρέσεις και σπασμωδικές ενέργειες από όλους), στην συνέχεια (ο Γρίβας) αρρώστησε και πέθανε, η ΕΟΚΑβ έπεσε ολοκληρωτικά στα χέρια της χούντας εγκλωβίζοντας καλόπιστους και αφελείς και τον Ιούλιο 1974 το μεγάλο έγκλημα συντελέστηκε με το πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών. Πολλοί βάσιμα ισχυρίζονται πως αν ζούσε ο Γρίβας δεν θα άφηνε να εκτελεστεί ένα τέτοιο πολιτικό και στρατηγικό έγκλημα. Μερικοί μάλιστα διερευνούν κατά πόσο πέθανε φυσιολογικά ή αντίθετα κατά πόσο η χούντα «επιτάχυνε» την αποχώρησή του από τα εγκόσμια.
Αυτό που απαιτείται συγκαιρινά, υποστηρίξαμε επανειλημμένα, είναι
α) αξιόπιστη Ελληνική εθνική στρατηγική,
β) στρατιωτική εξισορρόπηση της Τουρκίας στην Κύπρο (Ενιαίος Αμυντικός Χώρος),
γ) κόκκινες γραμμές για μη κατάργηση της ΚΔ και θέσεων που ορίζει η διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα,
δ) ετοιμότητα για απελευθέρωση και έλεγχο όλου του νησιού από την νόμιμη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και
ε) ποτέ κατάργηση της ΚΔ μέχρι να υπάρξουν ευκαιρίες είτε διεξόδου με όρους διεθνούς νομιμότητας είτε απελευθέρωσης και έλεγχο όλης της Κύπρου από την ΚΔ.
Οι δύο συναφείς τελευταίες παρεμβάσεις για το 1974.
· Χουντικά πραξικοπήματα 1967, 1974, παράνομα τετελεσμένα στην Κύπρο και τουρκική απειλή: Έγιναν τα παθήματα μαθήματα; https://wp.me/p3OqMa-3Dr .
· Χούντες, Χάος, Εισβολή 1974, Εφιάλτες πλην όμως είχαμε όχι ένα Λεωνίδα αλλά πολλούς https://wp.me/p3OqMa-3Ew .
Στις αναρτήσεις αυτές υπάρχουν παραρτήματα με παραπομπές σε πολλές άλλες δημοσιευμένες (και αναρτημένες στο διαδίκτυο) αναρτήσεις
Το βίντεο της ομιλίας του Μακαρίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας στις 19 Ιουλίου 1974
Το βίντεο της ομιλίας του Μακαρίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας στις 19 Ιουλίου 1974
Τα άρθρα και τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.
Ακολουθήστε τις ειδήσεις του speaknews.gr στο Google News πατώντας εδώ
