Ακούγοντας τους προλαλήσαντες, και λαμβάνοντας υπόψη ότι διαχρονικά τα συνέδρια των αποδήμων αποτελούν μια πλατφόρμα για έναν ειλικρινή και ανοικτό διάλογο, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες προσωπικές σκέψεις και προβληματισμούς βρισκόμενος στην ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας δυόμισι χρόνια, αλλά λαμβάνοντας υπόψη και την προηγούμενη μου ιδιότητα, τέσσερα χρόνια ως Υπουργός Εξωτερικών και πέντε χρόνια ως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.
Θέλω να ξεκινήσω καλωσορίζοντάς σας όλους στην Κύπρο. Όλα όσα ανέφεραν οι προλαλήσαντες για την προσφορά σας είναι πολύ λίγα για όλα αυτά που προσφέρετε στον κυπριακό Ελληνισμό, στον απανταχού Ελληνισμό όλα αυτά τα χρόνια.
Γνωρίζοντας τους πλείστους από εσάς, είχα την ευλογία, γιατί περί ευλογίας πρόκειται, να γνωρίσω την παροικία μας από πρώτο χέρι, να έχω προσωπικά βιώματα, αρχικά ως φοιτητής στις Ηνωμένες Πολιτείες, αργότερα ως διπλωμάτης στο Λονδίνο, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Αθήνα, αλλά και μετά ως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και Υπουργός Εξωτερικών. Άρα, γνωρίζω από πρώτο χέρι το τι προσφέρετε στον τόπο μας, και όσες ευχαριστίες και αν εκφράσουμε είναι πολύ λίγες σε όλα αυτά που καθημερινά εδώ και τόσα χρόνια, παράλληλα με τις οικογενειακές και επαγγελματικές σας δραστηριότητες, προσφέρετε στον τόπο μας.
Αναμφίβολα, λέχθηκε από όλους προηγουμένως, και δεν μπορώ να διαφωνήσω, εδώ και 51 χρόνια η πατρίδα μας βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή. Η επίλυση του Κυπριακού, η απελευθέρωση και επανένωση του τόπου μας αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για τη διακυβέρνησή μας, αλλά μετά βεβαιότητας μπορώ να σας πω ότι ήταν και ύψιστη προτεραιότητα όλων των προηγούμενων επτά Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από το 1960 έχουμε οκτώ Προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Την ίδια στιγμή, στο πλαίσιο της ειλικρίνειας που πρέπει να μας διακατέχει, πρέπει σήμερα να πούμε και κάποιες αλήθειες. Και χαίρομαι, γιατί ο φίλος μου Φίλιπ Κρίστοφερ, είτε δημόσια είτε κατ’ ιδίαν, πάντα ευνοεί, ξεκινά, επιτρέπει έναν τέτοιο διάλογο.
Η επίλυση του Κυπριακού, ναι, αποτελεί την ύψιστη προτεραιότητα για τη διακυβέρνησή μας. Αλλά για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο πρέπει να υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις. Πρέπει πρώτα και πάνω από όλα να αντιληφθούμε όλοι μας ότι ζούμε σε ένα άναρχο διεθνές σύστημα. Συμφωνώ απόλυτα με τον Martin Luther King και το τι είπε για την αδικία. Την ίδια στιγμή, ένας άλλος Αμερικανός, τον οποίο πολύ δικαιολογημένα στην Κύπρο δεν συμπαθούμε, τον Henry Kissinger, είπε ότι δεν υπάρχουν φίλοι, αλλά υπάρχουν μόνο συμφέροντα.
Η χώρα μας, η μικρή μας χώρα, βρίσκεται σε μια περιοχή ιδιαίτερης γεωστρατηγικής σημασίας. Πρέπει την ίδια στιγμή να αντιληφθεί ότι δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου. Δυστυχώς, δεν είμαστε ο ομφαλός της γης, όπως για πολλά χρόνια δίναμε την εντύπωση στον κυπριακό λαό ότι ήμασταν το κέντρο του κόσμου και ο ομφαλός της γης.
Πώς μπορούμε από τη στιγμή που δεν είμαστε ανάμεσα στους ισχυρούς της γης –δεν είμαστε δυστυχώς οι Ηνωμένες Πολιτείες, δεν είμαστε η Γερμανία, η Κίνα, η Γαλλία, η Ρωσική Ομοσπονδία, είμαστε ένα μικρό κράτος σε μια δύσκολη περιοχή, είναι ένα μικρό κράτος υπό κατοχή– να πετύχουμε τον υπ’ αριθμόν έναν στόχο μας, που δεν είναι τίποτε άλλο από τον τερματισμό της κατοχής και την επανένωση της πατρίδας μας.
Για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο έχουμε υποχρέωση, με πράξεις και όχι με λόγια, να ενισχύσουμε όλους τους παράγοντες ισχύος της χώρας μας. Και όταν λέω όλους τους παράγοντες ισχύος της χώρας μας, εννοώ και τους εξωτερικούς παράγοντες και τους εσωτερικούς. Στους εξωτερικούς παράγοντες έχουμε υποχρέωση καθημερινά να εργαζόμαστε, για να αναβαθμίζουμε την υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ό,τι πιο σημαντικό έχουμε και οφείλουμε για να πείσουμε για τη χώρα μας, για να πείσουμε την όποια τρίτη ισχυρή χώρα ή όχι να ασχοληθεί με το δικό μας θέμα και να μας βοηθήσει, να εξυπηρετούνται και τα δικά της συμφέροντα. Και είναι ακριβώς για αυτόν τον λόγο που, ανάμεσα σε άλλες, αναπτύξαμε την πρωτοβουλία Αμάλθεια. Ήταν ενδεχομένως από το 1974 μια από τις λίγες φορές που η χώρα μας έγινε γνωστή σε διεθνές επίπεδο για κάτι θετικό. Είναι για αυτόν τον λόγο που επενδύουμε στην επικείμενη Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), η οποία ξεκινά την 1η Ιανουαρίου του 2026, για να αποδείξουμε ως Κυπριακή Δημοκρατία ότι δεν είμαστε μόνον το κυπριακό πρόβλημα, αλλά είμαστε μια χώρα που μπορεί να προωθήσει την ευρωπαϊκή ενοποίηση, να συνεισφέρει αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων, των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η ΕΕ. Γιατί δυστυχώς, επαναλαμβάνω, το διεθνές σύστημα, στο οποίο καλούμαστε καθημερινά να κινηθούμε, είναι ένα άναρχο διεθνές σύστημα, και δυστυχώς το Διεθνές Δίκαιο δεν είναι αυτό που καθορίζει τις συμπεριφορές των μεγάλων και ισχυρών της γης.
Στο εσωτερικό οφείλουμε να είμαστε ισχυροί. Αν δεν είμαστε ισχυροί στο εσωτερικό, σαφώς και είμαστε ευάλωτοι στο εθνικό μας πρόβλημα. Αν δεν έχουμε μια ισχυρή οικονομία, αν δεν αντιμετωπίζουμε το μεταναστευτικό, αν δεν προχωρούμε συνεχώς σε εκσυγχρονισμό του κράτους μας, σε μεταρρυθμίσεις, αν δεν ενισχύουμε την αποτρεπτική ισχύ της χώρας μας, τότε σίγουρα είμαστε σαφώς πιο ευάλωτοι. Και είναι ακριβώς στο πλαίσιο των όσων έχω προαναφέρει που εργαζόμαστε, έτσι ώστε να ενισχύσουμε, επαναλαμβάνω, όλους τους παράγοντες ισχύος της χώρας μας, για να μπορούμε με αξιώσεις να πετύχουμε τον υπ’ αριθμόν έναν στόχο για όλους μας: την απελευθέρωση, την επανένωση, την επίλυση του Κυπριακού. Είναι για αυτόν τον λόγο που συνεχίζουμε και ενισχύουμε ακόμη περισσότερο τις σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι για αυτόν τον λόγο που εργαζόμαστε με το Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι για αυτόν τον λόγο που εργαζόμαστε με μεγάλους και ισχυρούς δρώντες του διεθνούς συστήματος, όπως η Ινδία. Είναι για αυτόν το λόγο, επαναλαμβάνω, που η κάθε μας απόφαση, είτε στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό, αποσκοπεί να εξυπηρετήσει την ενίσχυση των παραγόντων ισχύος της χώρας μας που θα μας επιτρέψει με αξιώσεις να διεκδικήσουμε την επίλυση του Κυπριακού. Γιατί η επίλυση του Κυπριακού, δυστυχώς, δεν θα επέλθει, λόγω του ότι θα αναγνωριστεί το παράνομο της κατοχής στην Κύπρο. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Πρέπει να βλέπουμε ο ένας στα μάτια τον άλλον και την ίδια στιγμή να εργαζόμαστε στη βάση που όλοι εσείς στο εξωτερικό εργάζεστε. Το κόμμα μας και πάνω από όλα είναι η Κύπρος. Είναι αυτή, για μας στην Κύπρο όλους, η σημαντικότερη παρακαταθήκη που μας έχουν δώσει οι απόδημοι μας.
Και για να πετύχουμε να ισχυροποιήσουμε τη χώρα μας και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό δεν μπορούμε να το κάνουμε χωρίς τη δική σας συνεισφορά, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ελλάδα, στην Αυστραλία, στην Αφρική, σε όλα τα μέρη του κόσμου.
Είναι σε αυτό το πλαίσιο που και πρόσφατα ως Κυβέρνηση αποφασίσαμε να αναπτύξουμε αυτή την πρωτοβουλία, το «Minds in Cyprus», για να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο τους δεσμούς των απόδημων Κυπρίων, των Κυπρίων που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό, με την πατρίδα. Γιατί η δύναμη της χώρας μας, η δύναμη του κυπριακού Ελληνισμού, η δύναμη του Ελληνισμού γενικότερα, ήταν πάντοτε οι άνθρωποί του.
Σας καλωσορίζω και πάλι στην Κύπρο και κηρύσσω την έναρξη του φετινού συνεδρίου.
Τα άρθρα και τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.
Ακολουθήστε τις ειδήσεις του speaknews.gr στο Google News πατώντας εδώ
