του Δρ. Κυριάκου Α Κενεβέζου
Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία των λαών που δεν κρίνονται από τα γεγονότα, αλλά από τη στάση απέναντι στα γεγονότα. Από το αν αναγνωρίζουν τον εαυτό τους μέσα στον χρόνο ή αν επιλέγουν να τον διαλύσουν μέσα στη συγκυρία. Σήμερα, ο Ελληνισμός στην ολότητά του, όχι αποσπασματικά, όχι διοικητικά βρίσκεται σε μια τέτοια στιγμή ευθύνης και προοπτικής.
Δεν είναι η πρώτη φορά. Αλλά είναι από τις λίγες που οι δυνατότητες είναι εξίσου μεγάλες με τις προκλήσεις.
Η επέτειος της 1ης Απριλίου που μόλις τιμήσαμε δεν αποτελεί μια ακόμη τυπική αναφορά στο παρελθόν. Δεν είναι μια ημερομηνία που εξαντλείται σε λόγους και τελετές. Είναι υπενθύμιση συνέχειας. Είναι η στιγμή που ο Κυπριακός Ελληνισμός, μέσα από τον αγώνα της Έναρξη του Αγώνα της ΕΟΚΑ, κατέθεσε ενώπιον της ιστορίας μια απόφαση ύπαρξης. Μια απόφαση που δεν περιορίστηκε στις συνθήκες της εποχής της, αλλά δημιούργησε παρακαταθήκη ευθύνης για τις επόμενες γενιές.
Εκείνη η γενιά δεν λειτούργησε με όρους ευκολίας. Λειτούργησε με όρους συνείδησης. Και αυτή η συνείδηση είναι που σήμερα μας επιτρέπει να στεκόμαστε όχι μόνο με σεβασμό απέναντι στο παρελθόν, αλλά και με αυτοπεποίθηση απέναντι στο μέλλον.
Ζούμε σε μια εποχή όπου οι ισορροπίες μεταβάλλονται και τα δεδομένα αναδιαμορφώνονται. Σε αυτή τη συγκυρία, η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να λειτουργούν με σοβαρότητα, μεθοδικότητα και στρατηγική προσήλωση. Η παρουσία τους στο διεθνές περιβάλλον δεν μπορεί να είναι παθητική αλλά ενεργή, αξιόπιστη και σταθερή.
Ακριβώς γι’ αυτό, η πρόκληση της επόμενης περιόδου δεν είναι να διορθώσουμε μια πορεία, αλλά να την ενισχύσουμε. Να της δώσουμε μεγαλύτερο βάθος, μεγαλύτερη συνοχή και μεγαλύτερη φιλοδοξία.
Διότι τα έθνη δεν επιβιώνουν μόνο επειδή προσαρμόζονται. Επιβιώνουν και προοδεύουν επειδή επενδύουν συνειδητά σε αυτό που τα καθορίζει.
Ο Ελληνισμός δεν είναι γεωγραφικός προσδιορισμός. Είναι συνέχεια. Είναι συνείδηση. Είναι η ζωντανή απόδειξη ότι ένας πολιτισμός μπορεί να εξελίσσεται χωρίς να αποκόπτεται από τον πυρήνα του. Και αυτή η συνέχεια δεν αποτελεί απλώς ιστορική διαπίστωση. Αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα.
Η εθνοκεντρική προσέγγιση, σε αυτό το πλαίσιο, δεν είναι περιορισμός. Είναι πυξίδα. Είναι η δυνατότητα να κινούμαστε μέσα σε ένα σύνθετο διεθνές περιβάλλον με σαφή προσανατολισμό, με αυτογνωσία και με σταθερότητα. Να οικοδομούμε συνεργασίες, να ενισχύουμε τη θέση μας και να αξιοποιούμε τις ευκαιρίες, χωρίς να χάνουμε το σημείο αναφοράς μας.
Και το θεμέλιο όλων αυτών παραμένει η παιδεία.
Μια παιδεία που δεν περιορίζεται στη γνώση, αλλά καλλιεργεί συνείδηση. Που δεν φοβάται να μιλήσει για ταυτότητα, για ιστορική συνέχεια, για ευθύνη απέναντι στο συλλογικό μέλλον. Γιατί ένα έθνος που γνωρίζει τον εαυτό του, μπορεί να σχεδιάσει με σιγουριά την πορεία του.
Στον σημερινό κόσμο, η ισχύς δεν αποτυπώνεται μόνο σε αριθμούς. Αποτυπώνεται σε συνοχή, σε αξιοπιστία, σε στρατηγική επιμονή. Και αυτά είναι στοιχεία που ο Ελληνισμός διαθέτει και και μπορεί ακόμη περισσότερο να επιστρατεύσει.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να αναζητήσουμε νέες αφετηρίες. Είναι να αξιοποιήσουμε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα τις βάσεις που ήδη έχουν τεθεί.
Διότι στο τέλος της ημέρας, η πρόοδος ενός έθνους δεν είναι αποτέλεσμα στιγμιαίων επιλογών, αλλά συνέχειας και πίστης στον προορισμό του.
Και αν η 1η Απριλίου 1955 έχει κάτι να μας υπενθυμίσει είναι ότι η ιστορία δεν αποτελεί μόνο σημείο αναφοράς αλλά και οδηγό για τα επόμενα μας βήματα καθώς και τη συνολική στάση και κουλτούρα δράσης μας .
Τα άρθρα και τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.
Ακολουθήστε τις ειδήσεις του speaknews.gr στο Google News πατώντας εδώ
