Κρίστης Κουπάτος – Για το λαμπρό κόσμο του Κινηματογράφου

Με αφορμή το βιβλίο του με τίτλο «Το πιο λαμπρό αρχείο» συνομιλήσαμε με τον συγγραφέα Κρίστη Κουπάτο, έναν ταλαντούχο και πολύπλευρο καλλιτέχνη που δραστηριοποιείται στην Αθήνα. Ο κ. Κουπάτος μας μίλησε για τη συγγραφική του προσπάθεια, για την καριέρα του ως επαγγελματίας χορευτής και χορογράφος, καθώς και για το πώς αντιμετωπίζει ένας καλλιτέχνης τη ζωή εν μέσω πανδημίας.

Γράφει ο Περικλής Βλάχος

Ενώ έχετε σπουδάσει οικονομικά, ασχολείστε επαγγελματικά με τον χορό. Τι ήταν αυτό που σας έσπρωξε στον καλλιτεχνικό χώρο;

Η αγάπη μου για τον χορό, ως τρόπο έκφρασης, εκτόνωσης και δημιουργίας. Ξεκίνησε όταν στα δώδεκα πρωτοπήγα σε μια σχολή για να μάθω αρχικά Ελληνικούς χορούς, και ακολούθως συνέχισα με Ευρωπαϊκούς και μοντέρνους μέχρι την δευτέρα Λυκείου. Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στα οικονομικά στο UCL είχα γραφτεί στο “Ballroom and Latin club” του πανεπιστημίου και ήμουν μέλος της διαγωνιστικής ομάδας του στους χορούς Latin. Η επαφή μου και πάλι με το χορό μού ξύπνησε το καλλιτεχνικό σαράκι.

Τα οικονομικά δεν τα αγάπησα ποτέ. Οι γονείς μου τότε δεν ήταν έτοιμοι να αποδεχτούν ότι ήθελα να ασχοληθώ με τα καλλιτεχνικά, επειδή όμως χρειαζόμουν την οικονομική τους στήριξη, συμφωνήσαμε ότι αν πάρω το πτυχίο με “first class honors” θα με στήριζαν δοκιμαστικά για ένα χρόνο σε αυτό που ήθελα, όπως και έγινε. Ξεκίνησα τις σπουδές μου στο μουσικό θέατρο στο Laine Theatre Arts, όπου οι επιδόσεις μου ήταν αρκετά καλές, γεγονός που τους “ανάγκασε” να υποχωρήσουν.

Ως καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στην Αθήνα, πως βιώνετε την πανδημία και το Lockdown;

Λίγο πολύ φαντάζομαι όπως όλοι οι συνάδερφοι του ευρύτερου καλλιτεχνικού χώρου. Προβληματισμένος για το πότε και πώς θα γίνει η μετάβαση πίσω στην κανονικότητα. Προσπαθώ να παραμένω αισιόδοξος και αναμένω με υπομονή να κάνει τον κύκλο της αυτή η κατάσταση ελπίζοντας ότι μετά το Πάσχα, που φέτος πέφτει και αργά, θα γίνουν κάποιες δουλειές και εύχομαι να εργοδοτηθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι.

Προς το παρόν έχοντας αρκετό ελεύθερο χρόνο διαβάζω βιβλία, βλέπω ταινίες και σειρές, αθλούμαι όσο μπορώ στο σπίτι, περπατώ δυο φορές τη βδομάδα και επικοινωνώ τηλεφωνικά ή διαδικτυακά με φίλους.

Παρά την πανδημία έχετε προχωρήσει μέσα στο 2020 στην έκδοση ενός βιβλίου για τον ελληνικό κινηματογράφο με τίτλο «Το πιο λαμπρό αρχείο». Μιλήστε μας για αυτό.

*Το βιβλίο κυκλοφόρησε τέλος του 2019.

“Το Πιο Λαμπρό Αρχείο” ένα πολυτελές συλλεκτικό λεύκωμα για την ιστορία, τους ιδρυτές και την ταινιοθήκη του κινηματογραφικού οργανισμού Καραγιάννης-Καρατζόπουλος. Η ταινιοθήκη της αποτελείται από τις 110 αυθεντικές παραγωγές τους (ενδεικτικά αναφέρω κάποιες: “Το πιο λαμπρό αστέρι”, “Το κορίτσι του λούνα παρκ”, “Η αγάπη μας”, “Ο μπλοφατζής”, “Ο τζαναμπέτης”, “Καπετάν φάντης μπαστούνι”, “Ο εξυπνάκιας”, “Βίβα Ρένα”, “Η βουλευτίνα” , “Η ζηλιάρα”, “Μια γυναίκα στην αντίσταση”, “Μαντώ Μαυρογένους”, “Ερωτική συμφωνία”, “Οι γενναίοι του Βορρά”, “Αγάπη μου παλιόγρια”, “Το πιο λαμπρό μπουζούκι”, “Ένας μάγκας στα σαλόνια”) και άλλες 230 ταινίες που αγόρασαν από σημαντικές εταιρείες όπως: Δαμασκηνός-Μιχαηλίδης, Ανζερβός, Μήλλας Φιλμ, Αφοί Ρουσσόπουλοι-Λαζαρίδης-Σαρρής-Ψαρράς, Ιωάννης Καρατζόπουλος και Σία και διάφορους παραγωγούς όπως: Τζέιμς Πάρις και Κλέαρχος Κονιτσιώτης. Ανάμεσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονται σημαντικές ταινίες μεταξύ των οποίων: “Στέλλα”, “Η Κάλπικη Λίρα”, “Το τελευταίο ψέμα”, “Κυριακάτικο ξύπνημα”, “Το κορίτσι με τα μαύρα”, “Αλίμονο στους νέους”, “Ένα βότσαλο στη λίμνη”, “Ο ζηλιαρόγατος”, “Η γυνή να φοβείται τον άντρα”, “Τα κόκκινα φανάρια”, “Το χώμα βάφτηκε κόκκινο”, “Η κόρη μου η σοσιαλίστρια”, “Χτυποκάρδια στο θρανίο”, “Μοντέρνα Σταχτοπούτα”, “Η σοφερίνα”, “Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος”, “Θανασάκης ο πολιτευόμενος”, “Γάμος αλά Ελληνικά”, “Χαμένα όνειρα”, “Ο Μπακαλόγατος”, “Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης”, “Θα σε κάνω βασίλισσα”, “Ραντεβού στην Κέρκυρα” και πολλές άλλες.

Το 600 σελίδων λεύκωμα περιλαμβάνει 2500 εικόνες και πολλές πληροφορίες και παραλειπόμενα για κάθε ταινία ξεχωριστά. Έχει διαστάσεις 29 εκατοστά πλάτος και 32 εκατοστά ύψος και είναι ένα εγχείρημα που μου πήρε τρεισήμισι χρόνια για να ολοκληρωθεί. Έγινε με πολύ μεράκι πάντα έχοντας κατά νου πώς θα ήθελα εγώ, σαν κάποιος που έχει πολλά κινηματογραφικά βιβλία και λευκώματα στην κατοχή του, να είναι ένα ιδανικό κινηματογραφικό λεύκωμα: πολλές πληροφορίες, πολλές φωτογραφίες και αφίσες και πολύ χρώμα.

Στο βιβλίο σας βλέπουμε πλούσιο υλικό για 340 ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Πρόκειται για ένα τεράστιο όγκο αρχειακού υλικού. Πως βρέθηκε στα χέρια σας;

Το μεγαλύτερο μέρος μου παραχωρήθηκε από την Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, και το υπόλοιπο είτε παραχωρήθηκε είτε αγοράστηκε από πολιτιστικούς φορείς και συλλέκτες.

Πως αποφασίζει ένας χορευτής να εκδώσει ένα βιβλίο για τον κινηματογράφο; Τι ήταν αυτό που σας ώθησε στην έκδοση του βιβλίου;

Ανέκαθεν ήμουν φαν του Ελληνικού κινηματογράφου και ήταν κάτι που είχα στο μυαλό μου να κάνω εδώ και αρκετά χρόνια. Απλά η κατάλληλη στιγμή ήρθε το 2016, όπου πήρα την απόφαση να το ξεκινήσω.

Έχετε συνεργαστεί ως χορευτής με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού καλλιτεχνικού χώρου. Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα που πήρατε δίπλα σε αυτούς τους μεγάλους καλλιτέχνες;

Ότι για να πετύχει κάποιος χρειάζεται πολλή δουλειά και πάθος για αυτό που κάνει. Το ταλέντο από μόνο του, όταν κάποιος είναι φυγόπονος, αδιάφορος ή τεμπέλης δεν μπορεί να σε πάει πολύ μακριά.

Υπάρχει κάποιο νέο βιβλίο στα σκαριά ή κάποιο που σχεδιάζετε για το μέλλον;

Έχω στο μυαλό μου το θέμα για το δεύτερο μου βιβλίο, αλλά επειδή το συγκεκριμένο, που είναι δική μου παραγωγή, κυκλοφόρησε ουσιαστικά μέσα στην πανδημία, θέλω να του δώσω το χρόνο του, πριν προχωρήσω στο επόμενο.

Βιογραφικό

Ο Κρίστης Κουπάτος γεννήθηκε στην Κύπρο το 1976.Το 1996 φεύγει για το Λονδίνο για σπουδές στα οικονομικά στο University College London (UCL), όπου ταυτόχρονα παρακολουθεί μαθήματα στο Gwenethe Welshe Studio of Ballroom & Latin Dance και συμμετέχει σε πανεπιστημιακούς διαγωνισμούς σε όλη τη Βρετανία με την ομάδα Latin του University of London, καταλαμβάνοντας υψηλές θέσεις.Το 1999 με το που παίρνει το πτυχίο του ξεκινά σπουδές στο μουσικό θέατρο στο Laine Theatre Arts. Φοιτητής ακόμα λαμβάνει μέρος σαν χορευτής σε δύο Χριστουγεννιάτικα shows του ITV και στις παραστάσεις: “Dick Whittington” (2001) στο Εδιμβούργο της Σκοτίαςκαι “Fast Track” (2001) και “That’ s The Way I Like It” (2002) στο Έψομ στην κομητεία του Σάρεϊ, σε χορογραφίες των: Barbara Evans, Gerry Zuccarello, Tudor Davies και Dollie Henry. Το 2002 λίγο πριν την ολοκλήρωση των σπουδών του παίρνει το I.S.T.D. Teaching Associate in Modern Dance και αποσπά το 1ο βραβείο χορογραφίας “LTA Prelims” που του απονεμήθηκε από τη Ruthie Henshall.Το 2002 μετά την αποφοίτησή του μετακομίζει στην Ελλάδα, όπου αρχίζει να δουλεύει σαν χορευτής σε τηλεοπτικά shows (Fame Story in Concert, Dream Show, X-Factor, Mad Awards, Εθνικά Καλλιστεία, Εθνικοί Τελικοί Γιουροβίζιον κ.α.) και νυχτερινά μαγαζιά. Έχει συνεργαστεί με πολλούς χορογράφους μεταξύ των οποίων: Φωκάς Ευαγγελινός, Δημήτρης Παπάζογλου και Gary Mardon, και τα μεγαλύτερα ονόματα της Ελληνικής μουσικής: Άννα Βίσση, Δέσποινα Βανδή, Σάκη Ρουβά, Έλλη Κοκκίνου, Πέγκυ Ζήνα κ.α., ενώ έχει λάβει μέρος σε μουσικές παραστάσεις με τους: Γιώργο Νταλάρα, Μαρινέλλα, Φωτεινή Δάρρα και Τάκη Ζαχαράτο.Σημαντική στιγμή στην πορεία του η συμμετοχή του στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον του 2005 στο Κίεβο της Ουκρανίας με την ομάδα της Έλενας Παπαρίζου και το τραγούδι “My Number One”, το οποίο χάρισε την πρωτιά στην Ελλάδα.Μεταξύ 2006-2009 χορογραφεί σε νυχτερινά μαγαζιά, ενώ το 2007 έπειτα από ακρόαση παίρνει υποτροφία από τον διεθνώς αναγνωρισμένο χορογράφο και σκηνοθέτη Chet Walker και παρακολουθεί τρεις βδομάδες σεμινάρια χορού στο Jacob’ s Pillow στη Μασαχουσέτη των Η.Π.Α.Το 2012 φεύγει και πάλι για το Λονδίνο, όπου κατά την παραμονή του εκεί παρακολουθεί σεμινάρια χορού, χορογραφίας και σκηνοθεσίας για μιούζικαλ.Το 2013 επιστρέφει στην Ελλάδα, όπου αρχίζει να συμμετέχει σε θεατρικές παραστάσεις: “Priscilla Queen Of The Desert”, “Sweet Charity”, “Μέρες Ραδιοφώνου” και “Μια Ελλάδα Θέατρο”, οι δύο τελευταίες σε δική του χορογραφία.“Το Πιο Λαμπρό Αρχείο” είναι η πρώτη του συγγραφική δουλειά.

Προηγούμενο άρθροCheers!
Επόμενο άρθροTo ελληνικό #ΜeΤoo και ο ρόλος των ανδρών

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ